ทำไมปี 2559 ถึงพลาด? ตั้งแต่ความวิตกกังวลทางร่างกายไปจนถึงการเปลี่ยนแปลงด้านสุนทรียภาพ ให้เข้าใจเทรนด์ย้อนยุคและสไตล์เคส iPhoneของเด็กผู้หญิง

เราขาดอะไรไปบ้างจากปี 2559?

เมื่อ "2016 Memory Kill" เริ่มปรากฏบนอินเทอร์เน็ต ปฏิกิริยาแรกของหลายๆ คนก็คือ——
เดี๋ยวก่อนนั่นไม่ได้เกิดขึ้นเหรอ?

แต่ความจริงก็คือเมื่อสิบกว่าปีที่แล้ว

ตั้งแต่เพลงของ Fetty Wap จนถึงปีที่ Rihanna ออกอัลบั้มสุดท้ายของเธอ จนถึงช่วงสุดท้ายของวาระการดำรงตำแหน่งของ Obama ความทรงจำที่ครั้งหนึ่งเคยรู้สึก "ปัจจุบัน" มาก จู่ๆ ก็กลายเป็นสิ่งที่สามารถมองย้อนกลับไปในอดีตได้

ดังนั้นเราจึงเริ่มเลื่อนดูอัลบั้มรูปภาพ ดูรูปภาพเก่าๆ ถ่ายภาพหน้าจอ และโพสต์ฉบับจำกัด
ดูเหมือนว่าแค่ดูอีกครั้งก็สามารถพาคุณย้อนกลับไปในช่วงเวลานั้นได้

แต่สิ่งที่เราแบ่งปันไม่ใช่แค่ความทรงจำเท่านั้น

กระแสกระแสย้อนยุคนี้ดึงดูดอีกเสียงหนึ่งในไม่ช้า

มีคนเริ่มพูดว่า——
คุณแบ่งปันมากเกินไปหรือเปล่า?
คุณบังเอิญเปิดเผย "ตัวตนเดิม" ของคุณจนเกินไปหรือเปล่า?

มีบางคนถึงกับพูดติดตลกว่า "ถ้าตอนนี้คุณไม่ดีขึ้นแล้ว อย่าลงรูปเมื่อ 10 ปีที่แล้ว"

แต่เมื่อเรามองย้อนกลับไปทีละคน เราจะพบบางสิ่งที่ละเอียดอ่อนกว่านั้นจริงๆ
ในภาพเหล่านั้น ไม่เพียงแต่การแต่งหน้าดูแตกต่างออกไป คิ้วยังหนาขึ้น และสีผมก็ดูชวนฝันมากขึ้นอีกด้วย

ค่อนข้างความแตกต่างของรูปลักษณ์โดยรวมของร่างกาย

หลายๆ คน (รวมทั้งพวกเราด้วย) ดู "เต็มอิ่ม" จริงๆ ในปี 2559

สุนทรียศาสตร์มีการเปลี่ยนแปลงอย่างเงียบ ๆ จริงๆ

หากมองดูไปเรื่อยๆ จะพบความเปลี่ยนแปลงที่ชัดเจน

ในช่วงกลางทศวรรษ 2010 มีการเฉลิมฉลอง "เส้นโค้ง" จริงๆ—
รูปร่างของ Kardashian บั้นท้ายอวบอ้วน และสไตล์ที่เน้นแนวความเป็นผู้หญิงล้วนเป็นกระแสหลัก

ถึงเวลาแล้วที่ "ความหลากหลายของร่างกาย" เริ่มถูกพูดถึง แม้ว่าจะมีความรู้สึกถึงการปฏิวัติก็ตาม

แต่ตอนนี้ล่ะ?

ด้วยความนิยมอย่างรวดเร็วของยาลดน้ำหนัก GLP-1 (เช่น Ozempic, Wegovy)
สุนทรียศาสตร์ทางวัฒนธรรมทั้งหมดได้เปลี่ยนกลับไปสู่ ​​"ความบางเฉียบ" อีกครั้ง

การศึกษาบางชิ้นชี้ให้เห็นว่ายาเหล่านี้ไม่เพียงแต่เปลี่ยนร่างกายของเราเท่านั้น แต่ยังส่งผลต่อความคาดหวังและความวิตกกังวลเกี่ยวกับร่างกายของเราด้วย

จากแวดวงแฟชั่นไปจนถึงแพลตฟอร์มโซเชียล "ผอมลง" กลายเป็นมาตรฐานอีกครั้ง
ปล่อยให้ทัศนคติเชิงบวกของร่างกายที่ถูกสร้างขึ้นแต่เดิมเริ่มสั่นคลอน

เมื่อมองย้อนกลับไปในปี 2559 สภาพทางกายภาพที่ "ไม่สมบูรณ์แต่มีอยู่จริง" ก็ยิ่งไม่คุ้นเคยอีกต่อไป

จริงๆ แล้วสิ่งที่เราคิดถึงไม่ใช่แฟชั่น

มองเผินๆ ดูเหมือนว่าสิ่งที่ทุกคนขาดหายไปคือ——
เพลง แต่งหน้า ฟิลเตอร์ แม้กระทั่งคุณภาพของภาพiPhone5

แต่ถ้ามองให้ละเอียดกว่านี้มันไม่ใช่

สิ่งที่เราพลาดจริงๆคือสภาวะของจิตใจ:

👉 ตัวตนที่ยังไม่ผูกพันกับ "การเพิ่มประสิทธิภาพชีวิต"

ในปี 2559 เรายังไม่ค่อยชัดเจนว่าเราต้องการแคลอรี่เท่าไร เราควรกินโปรตีนกี่กรัม
ฉันไม่นับก้าวหรือเปรียบเทียบวิธีออกกำลังกายทุกวัน

โลกทุกวันนี้เต็มไปด้วยข้อมูล
เรารู้จักตัวเองดีขึ้น แต่ก็มีแนวโน้มที่จะถูกไล่ล่าโดย "ควรจะดีกว่า" ด้วยเช่นกัน

เมื่อสไตล์กลายเป็นแรงกดดัน ไม่ใช่ทางเลือก

ตอนนี้เราสามารถ "มองเห็นตัวเอง" ได้มากขึ้นกว่าเดิม

แต่ด้วยเหตุนี้ มันจึงง่ายกว่าที่จะไม่พอใจ

ชุมชนทำให้ทุกอย่างมีความรวดเร็วและขยายมากขึ้น——
ร่างกาย ใบหน้า เครื่องแต่งกาย และแม้แต่เคส iPhoneที่คุณใช้ล้วนกลายเป็น "สไตล์ที่ต้องจับตามอง"

แต่ด้วยเหตุนี้ สไตล์จึงควรค่าแก่การคิดใหม่มากกว่า

เคส iPhoneถือเป็นตัวอย่างที่น่าสนใจมากจริงๆ
มันไม่ได้เป็นเพียงเครื่องประดับเท่านั้น แต่ยังเป็นรูปแบบการแสดงออกในชีวิตประจำวันอีกด้วย

ในปี 2559 บางทีเราอาจเลือกเคส iPhoneเพียงเพราะมัน “ดูดี”;
แต่ตอนนี้มันเหมือนกับการพูดว่า:
👉"นี่แหละที่ผมอยากนำเสนอตัวเอง"

บางทีเราแค่อยากได้ตัวตนแบบที่ "ไม่ได้ใส่ใจขนาดนั้น" กลับคืนมา

เมื่อมองย้อนกลับไปในปี 2559 ไม่ใช่เพราะปีนั้นสมบูรณ์แบบ

แต่พวกเราในขณะนั้น
ฉันไม่ได้สนใจมากนักว่าฉันจะ "ดีพอ" หรือไม่

ไม่มีการเปรียบเทียบมากนัก ไม่มีมาตรฐานมากนัก

บางทีเราอาจไม่ได้กลับไปสู่สภาวะนั้นอีก
แต่อย่างน้อยเราก็สามารถเตือนตัวเองได้เป็นครั้งคราว——

ไม่จำเป็นต้องดีขึ้นทุกขณะ

บางครั้งแค่สบายใจก็พอแล้ว